Kleur bekennen


In een recente bijeenkomst over de toekomst van Nederland, stelde een van de deelnemers een uitermate intrigerende vraag. De deelnemer, een zeer getalenteerde jonge wetenschapper gespecialiseerd in Artificial Intelligence, vroeg hardop “zijn de strategische keuzes van bedrijven wel radicaal genoeg?”

Het is food for thought. Leiderschap is uiteraard een cruciale factor als het gaat over veranderen. Ali Kursun van het Zwitserse Sparkview schreef een mooi artikel[1] over leiderschapsstijlen, waarin onder meer de snelheid van verandering afgezet wordt tegen de impact van de verandering. Het leidt tot vier typologieën van leiders, vrij vertaald: oppassers, strategielozen, perfectionisten en leiders. Alleen de laatste categorie, zo stelt Ali Kursun, verandert de spelregels: zij bewegen snel, zijn meedogenloos (…?), beschikken over uitstekende informatie, hebben een superfocus op het beste resultaat voor alle belanghebbenden en zijn puur geïnteresseerd in het bouwen van de beste, meest winstgevende en duurzame bedrijven voor de toekomst.

Echter: moeten die keuzes echt radicaal zijn voor echte verandering? Radicale keuzes gaan namelijk ten koste van de stabiliteit van de onderneming. Of niet?

Geleidelijk veranderen = uitsterven
In een tijd waarin de veranderingen zo snel gaan als nu, is er waarschijnlijk geen andere optie dan de radicale. Als we simpelweg kijken naar de maatschappelijke veranderingen, de snelheid van de globalisering en daarmee veranderende concurrentie, de explosieve ontwikkeling van technologie, zoals kunstmatige intelligentie en machine learning, en de noodzaak om echt extreme maatregelen te nemen op het gebied van duurzaamheid, staat geleidelijke verandering  gelijk aan uitsterven. Dat is niet hetzelfde als rücksichtslos saneren, snijden en dromen van nog meer efficiency.  Meer van hetzelfde voor een steeds lagere prijs is ongeveer hetzelfde als je als tandarts specialiseren op dinosaurusgebitten. Radicale verandering gaat over kennis, creativiteit en motivatie. Of, zoals McKinsey in 2007 schreef[2] over radicale verandering: het transformeren van een organisatie vereist duidelijk geformuleerde ambities, plus het vermogen om energie en nieuwe ideeën te genereren. Niet de spreadsheet, maar de droom is de grote motor. 

Wat daar vooral voor nodig is, is een cultuur die gericht is op daadkracht, openheid, creativiteit en vertrouwen. Veel te vaak raken we verzeild in interne vergaderzaaltjes waar vergaderd wordt over het laatste besluit van de vorige vergadering. Steeds meer organisaties zien we overwoekerd raken met compliance, procurement en juridische afdelingen. Niets mis mee, tenzij hun kernkwaliteit die van de wielklem is.

Radicale actie
Het is tijd voor verandering. En daar hoort actie bij. Neem nu het fenomeen ‘vrouwen aan de top’. We lezen er steeds meer over en de realiteit is dat we als slakken richting het streefgetal van 30% bewegen. Volgens het AD duurt het in dit tempo nog 10 jaar voordat we dat doel hebben bereikt.[3] Als je vrouwen aan de top wil, moet je geen mannen aannemen. Hetzelfde geldt bijvoorbeeld voor mensen met een beperking. Mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Mensen met een uitdaging. Hoe je het ook wilt noemen, de afstand wordt er niet kleiner van. Van aannemen wel. Interessant is dat Covid-19 de afstand rap lijkt te verkleinen.[4]

Duurzaamheid kan niet meer wachten. Het is tijd voor actie. Radicale actie. We kunnen we niet langer dralen.[5] Want dat is nu zo’n onderwerp waarvan je over 50 jaar zegt “dat hadden we eigenlijk een beetje anders moeten doen”. Het heeft er alle schijn van dat de besluiten die we wel of niet nemen over duurzaamheid onomkeerbaar zijn. De gedachte dat we het meest minimale moeten doen, is daarbij op zijn minst verwerpelijk, omdat het veel weg heeft van Russisch roulette. We dagen je uit om kleur te bekennen. Zoveel mogelijk kleur. Want dat is niet alleen goed voor de samenleving, maar ook voor de volgende generatie, je klanten en jou zelf. Zullen we?


[1] Should You Hire a “Don’t Rock the Boat” Leader or “Leader Who Rocks”?

[2] Driving radical change

[3] Voor het eerst in drie jaar zijn er meer vrouwen aan de top

[4] Goed nieuws! Je werkt nu al aan een inclusieve(re) organisatie

[5] Wij krijgen klamme handjes

Hieronder vind je onze advertentie in het FD van 20 augustus. Klik op de afbeelding voor een grotere versie.