#Maatjegezocht

Een verjaardagsfeestje twee jaar geleden. De taart werd net aangesneden toen een vriend mij vertelde dat hij zich vaak eenzaam voelde. Ik schrok ervan. Hij kwam genoeg onder de mensen en zijn dagen waren vaak gevuld. Het verschil tussen alleen en eenzaam werd me ineens pijnlijk duidelijk. Ik vroeg hem of hij er met iemand over kon praten. Zijn psycholoog had hem gezegd dat hij maar een vriendin moest gaan zoeken.

Augustus dit jaar stonden de bladen ineens vol met een nieuwe twitter hashtag: #maatjegezocht. Nadi uit Nijmegen was het zat om eenzaam te zijn en stuurde de hashtag de wereld in. ‘‘Ik zit elke dag alleen. Hooguit 30 min fysio. Zover mijn sociale leven. Waar vind ik een sociaal leven?’’. Ze kreeg een overweldigend aantal reacties en vele anderen lieten weten hetzelfde te ervaren. Even leek het erop alsof het taboe om te praten over eenzaamheid wat minder zwaar werd.

Nog steeds is de hashtag in omloop, hoewel minder populair. De kracht van social media komt ten goede; een plek om nieuwe mensen te leren kennen. Om eenzaamheid echt tegen te gaan zal waarschijnlijk meer nodig zijn dan een online contact, maar als dat het begin vormt van een ontmoeting is dat zeker een mooie eerste stap.

Afgelopen week was het de week van de eenzaamheid. In mijn achterhoofd moet ik terugdenken aan het verjaardagsfeestje. Als er toen al zoiets bestond als #maatjegezocht was dat wellicht een uitkomst geweest. Binnenkort gaan we weer taart eten. Ik heb me voorgenomen om eens echt te vragen hoe het gaat. En aan de rest van het gezelschap. Dat is mijn bijdrage. Hoe groot of klein het ook is; wat is die van jou?

Thom – 14/10/19

Bronnen:

Geef een reactie