Over normaal wordt verschillend gedacht

Als je googlet naar de vraag ‘Hoe kan ik normaal’ zijn, dan kan je flink aan de slag: van fora tot youtube, van kwaliteitskrant tot aan psychologieblog, het internet staat bol van de tips en adviezen die je vertellen hoe je zo normaal mogelijk kunt zijn. Op zich is dat wel te verklaren: als je normaal bent word je sneller geaccepteerd, kun je erbij horen en ben dus je geen buitenstaander.  Maar is dat eigenlijk wel zo logisch? Is het logisch dat wij als mensen allemaal naar een niet bestaande norm bewegen?

Normaal is namelijk best moeilijk te definiëren. Als je op zoek gaat naar antwoorden op de vraag ‘wat is normaal’, dan kom je erachter dat over normaal heel verschillend wordt gedacht. Is een hoofddoek normaal? Een geel hesje, omdat je vindt dat je tekort wordt gedaan? Is een transseksueel normaal? En twee op straat zoenende homo’s? Laten we de meerderheid bepalen wat voor de minderheid normaal is?

Wat voor de een normaal is, is voor de ander niet normaal en dat maakt normaal ineens best ingewikkeld. En toch blijven we normaal tot norm verheffen. Toch blijven we het gebruiken om mensen in een hokje te proppen. Toch blijven we het gebruiken om soms mensen zelfs uit te sluiten.

Gelukkig is er een alternatief. En dat zit ‘m in het woord verschillend. In plaats van met z’n allen naar een niet bestaande norm te bewegen zouden we ook precies het tegenovergestelde kunnen doen: heel erg verschillend zijn. Het zijn namelijk die verschillen die ons mens maken. Het zijn de verschillen die ons definiëren. Het zijn de verschillen die van jou, jou maken en van mij, mij.

Wij pleiten dan ook voor ruimte voor die verschillen. Om jezelf te zijn. De ander ruimte te laten. Voor tolerantie. Een hoofdoek: who cares? Zoenende homo’s: so what? Hoezo is een vluchteling een gelukszoeker? Zoeken we niet allemaal geluk dan?

Daarom ontmoeten we je ook graag op dertien september in Carré. Dan gaan we samen kijken naar de voorstelling ‘Allemaal Mensen’ van Toneelgroep Oostpool. Een voorstelling gemaakt door 14 jonge mensen over identiteit, maar die binnen no time onderwerpen als religie, geslacht, geaardheid, huidskleur en #metoo aan de orde stelt. Het blijkt niet één groep, maar een groep met 14 mensen. Ieder met een eigen verhaal. Verhalen die we nooit horen, omdat we er niet naar vragen. Terwijl dit juist de verhalen zijn die ons mens maken.

Na afloop zien we elkaar in de Foyer en dan horen we graag jouw verhaal. Dat wat jou mens maakt, want dat is wat we écht willen weten!

Er zijn nog een paar kaarten (www.oostpool.nl). Zien we je daar?

ftrprf-artikel-financieele-dagblad-hoe-is-het-om-normaal-te-zijn
Vandaag in het Financieele Dagblad.